[SF] BY MY SIDE [WONHYUK]

posted on 06 Apr 2012 13:34 by mrslee in Fiction
 
Title : BY MY SIDE …  ~*
Author : nanaO~* 
Pairing : SiWon x HyukJae
Rating : G ~ 
Note : Happy Birthday to iaryPrae~!!!!  
Note II : แค่เธออยู่ข้างๆ  ~ :)  

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 



“ซีวอน!” 



เสียงคุ้นเคยที่ร้องตะโกนมาจากอีกฝั่งของสนามฟุตบอลทำให้ซีวอนเร่งสปีดของตนเองขึ้นมาเพื่อจะตรงเข้ามาหาร่างเล็กในชุดเสื้อยืดสีส้ม แจ๊กเก็ตสีเดียวกันกับกางเกงขายาวและรองเท้าผ้าใบ หน้าตาน่ารักดูง่วงงุนเล็กน้อยแต่ก็สดใสเหมือนอย่างที่เป็นอยู่ทุกวัน 



“ฮยอกแจ...มาได้ยังไงครับ”



“ปั่นจักรยานมาน่ะสิ แล้วนี่จะมาวิ่งทำไมไม่ปลุกเราล่ะเนี่ย”



“ก็เห็นกำลังหลับสบาย ผมก็เลยไม่ปลุกน่ะสิ” มือหนาเอื้อมไปบิดจมูกรั้นตรงหน้าเบาๆ อย่างรักใคร่ ร่างบอบบางเบี่ยงหลบนิดหน่อยก่อนจะยื่นน้ำหวานที่ใส่ขวดเตรียมมาให้ไปตรงหน้า ชเวซีวอนส่งยิ้มอ่อนโยนไปให้แล้วรับมาดื่มอย่างกระหาย “คราวหลังต้องปลุกนะ...เข้าใจมั้ย?”



“โอเคครับ”



“แล้วนี่วิ่งได้กี่รอบแล้ว?”



“แปดแล้ว...เดี๋ยววิ่งอีกสองรอบก็ครบแล้วครับ”



“แล้วได้จับเวลาหรือเปล่า?”



“จับแล้ว...นี่ไง กดหยุดไว้ตอนฮยอกแจมาด้วยล่ะ” 



แขนแกร่งใต้เสื้อวอร์มสีขาวยื่นมาให้ดู ฮยอกแจก้มลงมองนาฬิกาแล้วยิ้มพึงใจกับสถิติที่มองเห็น มือเล็กเอื้อมไปปลดสายรัดข้อมือที่มีนาฬิกาจับเวลาอยู่ด้วยออกมาถือเอาไว้เอง 




ชเวซีวอน...นักวิ่งของมหาวิทยาลัย


กำลังฟิตร่างกายและเก็บตัวสำหรับงานกีฬาระหว่างมหาวิทยาลัยในอาทิตย์หน้า





ส่วนอีฮยอกแจ...ทำหน้าที่สำคัญกว่านั้น


เป็นคนดูแลชเวซีวอน...มาสี่ปีแล้
ว  v(^________^)v






“โอเค งั้นเดี๋ยวเราจับเวลาให้ซีวอนเอง”



“ครับ”



ตบหลังกว้างๆ นั้นสองสามทีแล้วรับเอาขวดน้ำหวานมาถือไว้ เร่งเร้าให้อีกฝ่ายออกวิ่ง ซึ่งนักกีฬาหนุ่มก็ยิ้มกว้างให้แล้วขยี้ผมนิ่มสีสว่างนั้นอย่างหมั่นเขี้ยว ก่อนจะออกวิ่งไปข้างหน้าโดยมีแรงเชียร์จากด้านหลังเป็นกำลังใจให้ 



เมื่อครบตามเป้าหมายที่ตั้งไว้ มือเล็กก็กดหยุดนาฬิกาหลังจากที่ร่างสูงวิ่งเข้ามาหาแล้ว ฮยอกแจยื่นให้ซีวอนดูแล้วส่งยิ้มกว้างให้กันและกัน เพราะตัวเลขบนนั้นดูดีมากทีเดียว “ดีขึ้นมากกว่าเมื่อวานเยอะเลย แสดงว่าถ้าพักผ่อนเพียงพอแล้วจะทำให้ทำเวลาได้ดีขึ้นนะเนี่ย”



“นั่นสิครับ ตอนวิ่งผมก็รู้สึกว่าสดชื่นกว่าเมื่อวานเยอะเลย”



“ถ้าอย่างนั้นก็ทำแบบนี้แล้วกันเนอะ”



“ครับ...ฮยอกแจครับ”



“หืม?” ดวงตาเรียวรีเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยด้วยความสงสัย ซีวอนละริมฝีปากจากขวดน้ำหวานเพิ่มพลังสูตรของอีฮยอกแจอีกครั้งแล้วเอ่ยออกมา “พรุ่งนี้ ออกไปวิ่งด้านนอกกันนะครับ ริมแม่น้ำก็ได้ ผมชักจะเบื่อลู่วิ่งแล้วล่ะ”



“อ่า ได้ๆ ”



“แต่ว่าตอนนี้...ไปทานโจ๊กกันดีกว่าครับ ผมหิวจนตาลายแล้วเนี่ย”



“โอเคเล้ย~”



กำปั้นเล็กชูขึ้นสูง ก่อนที่เจ้าของเสียงจะกระโดดขึ้นซ้อนท้ายจักรยานที่ตนเองเป็นคนปั่นตอนขามา แต่ขากลับซีวอนรับหน้าที่ปั่นกลับ แขนเรียวโอบรอบเอวสอบเอาไว้แน่นกันตก แนบใบหน้าซบแผ่นหลังกว้างด้วยอย่างวางใจ ขณะที่อีกคนก็ปั่นจักรยานตรงไปร้านอาหารด้วยรอยยิ้ม

























..............................................























อากาศยามเช้าบริสุทธิ์และสดชื่น เรียกรอยยิ้มจากร่างเล็กๆ ที่กำลังปั่นจักรยานไปช้าๆ ให้แต่งแต้มเต็มสองแก้มอิ่ม ไม่ต่างจากร่างสูงที่กำลังวิ่งเหยาะๆ ไปตามทางเดินอันแสนร่มรื่นของสวนสาธารณะริมแม่น้ำ เสียงพูดคุยและหยอกล้อกันดังขึ้นตลอดทาง เช่นเดียวกับรอยยิ้มและเสียงหัวเราะที่ไม่เคยจะขาดหายไปจากทั้งสองคนแม้ซักนาที 



เจอกันได้ยังไง จำไม่ได้แล้วล่ะ


รักกันได้ยังไง ก็คงไม่ต้องพูดถึงหรอก 




รู้แค่ว่า...อีฮยอกแจไม่เคยรู้สึกว่าต้องเสียใจ หรือคิดผิด กับการที่วางมือลงบนมือของชเวซีวอนในวันนั้นเลย...



จริงๆ นะ






“ถ้าฮยอกแจคิดว่าเส้นทางต่อไปนี้ เราควรจะเดินด้วยกัน...จับมือผมได้ไหมครับ”





แม้จะผ่านไปเนิ่นนานเท่าไหร่ แต่ความอบอุ่นในวันนั้นก็ยังคงอบอวลและโอบกอดหัวใจเอาไว้เสมอ...











“อ้ะ น้ำหวาน” มือเล็กยื่นขวดน้ำหวานให้เหมือนเช่นเคย ก่อนจะทิ้งตัวลงนั่งข้างๆ ค้นหาผ้าขนหนูสีขาวสะอาดในกระเป๋าเป้ที่แบกมาด้วย “ขอบคุณครับ”



“เหนื่อยมากมั้ย ซีวอน”



ผ้าเนื้อนิ่มซับลงบนใบหน้าและลำคอของคนรักช้าๆ อย่างเอาใจ ซีวอนได้รับการดูแลแสนน่ารักแบบนั้นก็หันมายิ้มให้แล้วหยิกเบาๆ ที่แก้มนิ่ม 



“เหนื่อยครับ แต่ตอนนี้หายแล้วล่ะ”



“ดีแล้ว เดี๋ยวไปทานข้าวแล้วก็ไปเรียนกันเนอะ”



“ครับ”















สองมือที่เกาะเกี่ยวกันเอาไว้หลังจากที่ออกเดินเพื่อจะกลับบ้านโดยที่ซีวอนจูงจักรยานไว้อีกด้านของทั้งสองคนกุมกันแน่นไม่ห่าง สายลมและแสงแดดอ่อนทำให้บรรยากาศรอบด้านดูสดใสและสวยงามน่ามอง 



เพียงแค่อยู่ด้วยกัน...ทุกอย่างก็สวยงามขึ้น




“เครียดหรือเปล่า อีกไม่กี่วันแล้วนะ”



“เครียดครับ กดดันด้วย...แต่ไม่เป็นไร”



“ถ้ามีอะไรที่เราพอจะทำได้ บอกเราเลยนะซีวอน”



“ถ้าอย่างนั้น...”



“...”



“กอดผมหน่อยได้มั้ยครับ?”



“หา??” ฮยอกแจทำหน้างงกับคำขอร้องนั้น ซีวอนเลยคิดไปว่ามันคือการปฏิเสธกลายๆ “ไม่ได้ก็ไม่เป็นไรครับ”



“ได้สิ...เรื่องแค่นี้เอง” 




ว่าแล้วก็กอดหมับ...ไม่ยอมปล่อยเลยทีเดียวเชียวแหละ (.///////////.)
























........................................................





























เสียงเชียร์จากผู้คนมากมายดังขึ้นจากรอบด้าน ร่างสูงในชุดนักกรีฑาวอร์มร่างกายและเตรียมพร้อมทุกอย่าง รายงานตัวก็เรียบร้อยแล้ว รอเพียงสัญญาณเรียกให้เข้าสู่ลู่วิ่งเท่านั้น



ซีวอนไม่ได้ตื่นเต้นเท่าไหร่นัก แต่ก็ยังมีความประหม่าอยู่บ้าง...



คนที่ตื่นเต้นกว่า...คงเป็นอีฮยอกแจนี่แหละ




“ซีวอน...สู้ๆ นะ!!”



“ครับ”



“เราจะไปรอที่บนนู้นนะ ไม่ต้องเครียดนะ”



“ครับ”



“แค่ทำเต็มที่ก็พอนะ”



“ครับ...ผมจะวิ่งเพื่อฮยอกแจนะ” 



ยิ้มกว้างพร้อมทั้งแววตาจริงจังของซีวอนนั้นทำให้ฮยอกแจตกหลุมรักเป็นรอบที่ร้อยล้านครั้ง ร่างเล็กพยักหน้าหงึกหงักพร้อมทั้งชูกำปั้นทั้งสองข้างขึ้นตรงหน้า 



“อื้อ!!!”



เสียงประกาศเรียกให้นักกีฬาเข้าสู่ลู่วิ่งได้ ซีวอนหันไปมองคนตัวเล็กที่กระโดดหยองแหยงอยู่ด้านบนอัฒจรรย์แล้วก็ยิ้มกว้าง ก่อนจะเดินเข้าสู่ลู่วิ่งที่เป็นของตนเอง ตาคมหลับลงเพื่อเรียกสมาธิ ละทิ้งทุกสิ่งอย่าง เหลือไว้เพียงแค่ตนเอง ลู่วิ่ง 



และ...อีฮยอกแจ








เสียงปืนดังขึ้นพร้อมกับการออกสตาร์ทของนักกีฬาทุกคน ชเวซีวอนเร่งสปีดของตนเอง ผ่อนคลายความกดดันที่พุ่งพล่านขึ้นมาในจิตใจ แล้วออกวิ่งไปเรื่อยๆ เหมือนอย่างที่ซ้อมมา จนกระทั่งแซงทุกคนขึ้นมาเป็นผู้นำได้ หากแต่พอเหลือบมองด้านข้างก็พบว่านักวิ่งจากมหาวิทยาลัยอื่นกำลังตีตื้นขึ้นมาเช่นกัน




อีกเพียงไม่กี่เมตรก็จะเข้าสู่เส้นชัยแล้ว สปีดของซีวอนยังไม่ตก แต่กำลังขาของอีกฝ่ายก็ไม่ได้ลดลงเช่นกัน



จากที่ห่างไปเพียงเล็กน้อย... ก็กลับเป็นเกือบจะขึ้นมาเคียงข้าง และระยะทางที่เหลือไม่ไกล...





สิบเมตร...







เจ็ดเมตร...







ห้าเมตร...







สามเมตร...








หนึ่งเมตร...
























“เย้~!!! ชนะแล้ว!!!”





เสียงใสดังขึ้นในช่วงเวลาเดียวกันกับที่ซีวอนเงยหน้าขึ้นเพื่อให้แผ่นอกแตะกับเชือกสีขาวเป็นคนแรก บ่งบอกได้ว่ารางวัลชนะเลิศนั้นเป็นของชเวซีวอนแน่นอนแล้ว “ฮยอกแจ”




“ดีใจด้วยนะซีวอน ชนะแล้ว...ที่หนึ่งเลย”




“ขอบคุณครับ”




“ซีวอนของเรา...เก่งที่สุดในโลกเลย”

























ทางเดินในสวนสาธารณะแห่งเดิมที่มาเดินเล่นด้วยกันแทบทุกวัน แม้จะเป็นเส้นทางเดิมๆ หากแต่คนสองคนที่เดินเคียงข้างและกุมมือกันเอาไว้กลับไม่เคยเบื่อเลยซักนิด ตอนนี้ฮยอกแจกำลังเดินบนกำแพง มือข้างหนึ่งมีซีวอนจับไว้ ส่วนอีกข้างก็ยกขึ้นเพื่อสร้างสมดุลให้ตัวเองกันหล่น 



“ฮยอกแจครับ”



“หืม?” 



ร่างเล็กหยุดเดินก่อนจะหันมาหาอีกคน ค่อยๆ นั่งยองๆ ลงบนกำแพง จับจ้องเข้าไปในดวงตาคมที่กำลังจ้องมองมาเช่นกัน ซีวอนเอื้อมมือไปจับมืออีกข้างของคนตัวน้อยเอาไว้ แกว่งไปมาเบาๆ ก่อนจะเอ่ยออกมา 



“ทางข้างหน้ามันคงอีกไกล”



“...”



“แล้วก็ไม่รู้ว่าต้องเจออะไรบ้าง”



“...”



“แต่ว่าฮยอกแจ...จะเดินข้างๆ ผมแบบนี้ต่อไปได้ไหมครับ?”



ริ้วแดงๆ ที่เกิดขึ้นบนแก้มของร่างสูงทำให้คนโดนชวนต้องแอบอมยิ้ม อยากจะแกล้งเล่นซักหน่อยแต่คิดว่าคงไม่ดี มือเล็กปลดออกจากการเกาะกุม ก่อนจะยกขึ้นโอบรอบคอแกร่ง ยิ้มน้อยๆแล้วไล้ปลายจมูกรั้นไปกับจมูกโด่งเบาๆ “ได้สิ...ต้องได้แน่นอนอยู่แล้ว”



“...”



“ก็ที่ข้างซีวอนเป็นของเราคนเดียวนี่นา ถ้าเราหนีไป ซีวอนเหงาแย่เลยเนอะ”



“ครับ...เหงาตายเลยล่ะเนอะ”
















แค่เธออยู่ข้างๆ… ก็เปลี่ยนให้ชีวิตฉันไม่เหมือนเก่า


เธอทำให้ถนน ของฉันสวยงาม 


ในวันที่เราเริ่มเดินทาง 


แค่เพียงมีเธอเดินกับฉันข้างๆ


ก็ทำให้โลกนี้นั้นสดใส สวยงามไปทุกอย่าง
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
*****************************************************
nanaO~* 's Talk :: หนึ่งในวอนฮยอกเพียวๆ ไม่กี่เรื่องของนะหนาว 555*
เขียนให้เพื่อนค่ะ วันนี้วันเกิดเพื่อนล่ะ ^^
สุขสันวันเกิดนะยัยแพร มีความสุขมากๆ ... อย่าลืมของฝากนะ!! 555* 


edit @ 6 Apr 2012 14:15:45 by คุณนายลี

edit @ 6 Apr 2012 14:17:01 by คุณนายลี

edit @ 4 Dec 2012 15:13:45 by คุณนายลี

Comment

Comment:

Tweet

แค่เธออยู่ข้างๆ ... กรี๊ดดด
ชอบตรงที่บอกว่า
ทางข้างหน้ามันคงอีกไกล
แล้วก็ไม่รู้ว่าต้องเจออะไรบ้าง
แต่ว่าฮยอกแจ...จะเดินข้างๆ ผมแบบนี้ต่อไปได้ไหมครับ?
...ที่ข้างซีวอนเป็นของเราคนเดียวนี่นา ถ้าเราหนีไป ซีวอนเหงาแย่เลยเนอะ
ครับ...เหงาตายเลย
โอยยยย ฟิน เขินมากกกกกก

#2 By ฟากฟ้า (103.7.57.18|101.108.34.32) on 2013-05-19 22:22

คนข้างๆ
วอนฮยอกมันเสน่ห์ตรงที่วอนมันหล่อ
ฮยอกน่ารักเนี่ยเหละ
มาแบบเบาๆ

#1 By supattra on 2012-08-11 22:32