Title : ไม่ต้องการอะไรอีกแล้ว…  ~*
Author : nanaO~* 
Pairing : Tao x Kacha [AF8]
Rating : G ~ 
Note : กี่ตอนจบก็ไม่รู้่~ 
Note II : ตัวเล็ก กับ ตัวโต ~ :)  
Note III : ระวังนะ XD 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

“เปล่า...ไม่ได้เป็นแฟนกัน”

 


คำๆ นั้นมันยังดังวนไปวนมาในหัว แม้กระทั่งตอนที่เดินเรื่อยเปื่อยใจลอยมาจนถึงอีกฟากของถนนอย่างเงียบกริบแล้วก็ตาม  มือเล็กกำกระป๋องน้ำผลไม้เย็นเฉียบในมือจนข้อนิ้วขาวซีดด้วยความเย็น น่าแปลกใจที่กลับไม่รู้สึกถึงแม้แต่น้อย

 

 

นั่นสินะ...ก็ไม่ได้เป็นแฟนกันนี่นา

 

 

ไม่ใช่สิ...ไม่ได้เป็นอะไรกันซักหน่อย

 

 

ไม่ได้เป็นอะไร...มากไปกว่า “เพื่อนสมัยเด็ก” ของกันและกันเลยซักนิด

 

 

ใครจะไปรู้ บางทีเต๋าอาจจะเบื่อที่ต้องคอยดูแล คอยมาตามรับส่ง คอยตัวติดกันเป็นปาท่องโก๋แบบนี้มาตั้งนานแล้วก็ได้ แค่ไม่มีโอกาสพูดมันออกมาตรงๆ แค่นั้นเอง

 

 

ฟุ้งซ่านจริงเลยคชา...

 

 

ก้มลงมาน้ำเก๊กฮวยมือแล้วก็ต้องถอนใจ คงต้องกินเองทั้งสองกระป๋องแล้วล่ะมั้งแบบนี้ คิดอย่างนั้นแล้วก็จัดการดึงห่วงอะลูมิเนียมเปิดฝากระป๋อง ยกมันขึ้นดื่มอั๊กๆ เหมือนคนขาดน้ำมาหลายวัน

 

 

แป๊บเดียว...เกลี้ยงไปหนึ่ง

 

 

ต่ออีกหนึ่ง...

 

 

ว้า...มันก็ไม่ได้ขมหรือเย็นเกินไปซะหน่อย

 

 

ทำไมถึงได้จี๊ดแบบนี้ล่ะ...

 

 

ระหว่างที่ปล่อยให้น้ำหวานไหลลงคอไปอย่างไม่ค่อยรู้รสชาติ หยดน้ำใสๆ ก็เอ่อล้นออกมาทางนัยน์ตากลมโต ไหลออกมาทั้งที่ไม่รู้ว่าเพราะอะไร...บางทีน้ำหวานอาจจะดูดซึมเข้าร่างกายเร็วไปหน่อยเลยต้องหาทางระบายออกให้ได้แบบนี้

 

 

ความรู้สึกแบบนี้...ไม่ชอบเลย

 

 

บอกไม่ได้ว่ารู้สึกยังไง เจ็บแค่ไหน หรือเหมือนอะไรมันหล่นแตกละเอียดอยู่ข้างใน...

 

 

แบบนี้...ไม่ชอบเลย

 

 

ระหว่างที่นั่งทอดถอนใจอยู่ริมฟุตบาทหน้าตึกอะไรซักอย่างพลางคิดว่าจะทำอะไรต่อไปดี โทรศัพท์มือถือที่ตั้งเป็นระบบสั่นเอาไว้ก็ออกอาการให้รู้ว่ามีสายเข้ามาซะก่อน หยิบขึ้นมาดูก็พบว่าเป็นที่ทำให้ต้องมานั่งดื่มน้ำเก๊กฮวยแก้อาการเก๊กซิมของตัวเองอยู่แบบนี้

 

 

ไม่อยากรับ...ก็ต้องรับ

 

 

“ฮัลโหล”

 

 

[อยู่ไหนเอ่ย? ซ้อมเสร็จแล้วเด้อ...ไปกินไอติมกัน]

 

 

“อยู่ที่ไหนซักที่อะ แต่ไม่ได้หลงนะ...เดี๋ยวเดินไปหา”

 

 

[โอเคจ้ะ]

 

 

มือเรียวกดวางสาย ก่อนจะลากขาไปทิ้งกระป๋องลงถังขยะ แล้วเดินไปทางด้านสนามฟุตบอลตรงหน้าอย่างไร้เรี่ยวแรง ทำไมในช่วงเวลาแค่เพียงไม่นาน ความสุขและสดใสที่เคยมีถึงได้แปรเปลี่ยนกลับไปอีกทางหนึ่งนะ...คิดมาถึงตรงนี้ คชาก็อยากจะย้อนเวลากลับไปก่อนหน้านั้น ให้อะไรก็ได้ดลใจให้ตัวเขาเองเดินเล่นในมินิมาร์ทให้นานกว่านั้น

 

 

ย้อนไปตอนไหนก็ได้...ที่ไม่ต้องได้ยินประโยคนั้น

 

 

“เอ้าๆ ชนแล้วๆ”

 

 

เสียงทุ้มที่แสนคุ้นเคยดังขึ้นบนหัวจนต้องเงยขึ้นไปมอง แล้วก็พบรอยยิ้มสว่างไสวพอๆ กับผิวของเจ้าของยิ้มนั้นส่งมาให้ ความสุขปนความเจ็บหน่วงๆ เกิดขึ้นในอกพร้อมกันจนแยกไม่ถูกว่าจะทำยังไงต่อไปดี

 

 

“ขอโทษ”

 

 

“ไม่เป็นไร เลี้ยงไอติมก็พอ”

 

 

“เฮ้ย ได้ไง...เต๋าต้องเลี้ยงดิ”

 

 

“ฮ่าๆ ล้อเล่นน่าไอ้ตัวเล็ก ไปเหอะ ค่ำแล้วเดี๋ยวคุณแม่คชาจะว่าเอา”

 

 

“อื้อ” พยักหน้าและยิ้มตาปิดเอาใจ เห็นอย่างนั้นมือหนาเลยเอื้อมมาขยี้ผมนิ่มเหมือนอย่างที่ชอบทำจนมันยุ่งเหยิง เจ้าของศีรษะทุยได้รูปต้องยกมือขึ้นลูบให้เข้าทรงพร้อมทำปากยื่นปากยาวไปด้วย

 

 

แต่พอมือใหญ่และอบอุ่นยื่นมา คชาก็ไม่ลังเลที่จะวางมือของตัวเองลงไปบนนั้น...

 

 

เอาเถอะ...อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด

 

 

ขอ...ตักตวง (ทั้งที่ไม่แน่ใจในความรู้สึกของตัวเองนั่นแหละ) ก่อนแล้วกัน

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
***************************
55555 หายไปนานเกิ๊น XD 

edit @ 6 Apr 2012 13:33:15 by คุณนายลี

Comment

Comment:

Tweet

ยังคงรออยู่นะ มาต่ออีกเหอะ 

#3 By livelypooh (103.7.57.18|27.145.142.24) on 2012-12-26 13:21

นานเกินไปจริงๆ
แถมต่อกระจ๋อยนึง เชอะะะะะะะะะะะะ
มาต่ออีกเลยยยยยยยยยยยยยยยยยย

คชายังนอยด์ไม่เต็มที่เลยนะ
555555555555555555555555

#2 By Mintoey (180.214.212.188) on 2012-03-26 08:22

สงสารน้องเป็ด
อุ้มเป็ดหนี พี่เต๋าพูดทำร้ายจิตใจ -*- เคืองงงงง

#1 By kabu (58.10.84.232) on 2012-03-14 10:40